Onze Film

Urenverantwoording (Tinke)

Kayleigh:

15 uur: Het concept uitdenken: karakters ontwerpen, scenes uitschrijven

10 uur: scenario

18 uur: opnames

13 uur: reistijd

3 uur: overleg montage

2 uur: visuele analyse

2,5; mediaformat

3 uur: research verslag

2 uur: overige productie + scenelijst

Tinke

15 uur: Het concept uitdenken: karakters ontwerpen, scenes uitschrijven

3 uur: Bellen: zwembaden, huislocaties, toneelvereniging, radio, etc

3 uur: Online regelen: acteurs, figuranten

8 uur: Overig: planning maken, spullen en kostuums inkopen en regelen, catering regelen, overige productdesign regelen

23 uur: Opnames

6 uur: Reistijd

3 uur: Overleg over montage

3 uur: Storyboard

1,5 uur: urenverantwoording

Melanie:

15 uur: Het concept uitdenken: karakters ontwerpen, scenes uitschrijven

26 uur: montage

9 uur: reistijd

20 uur: opnames

3,5 uur: muzieklijst en breakdown

Storyboard 2 scenes (Tinke)

--------------------------------

Panic Attack Research (Melanie)

Panic Attack

“A panic attack is a sudden and intense irrational fear that you are about to die. You feel like you've lost your mind and lost control of your body.”

Wanneer het gebeurt:

• In de meeste gevallen komt een paniek aanval vanuit het niets, maar soms voelen mensen het al aankomen. Ze kunnen het dan echter niet stoppen.
• Aanvallen kunnen op elk moment van de dag voorkomen, zelfs wanneer de persoon rustend of slapend is.
• Soms gebeurt het maar een keer per persoon, maar in de meeste gevallen gebeurt het wel vaker.
• Aanvallen kunnen veroorzaakt worden door bepaalde triggers zoals ruimtes met veel mensen, het oversteken van een brug etc.

Wat er gebeuren kan:

• Meestal duren aanvallen ongeveer 20 tot 30 minuten, met een piek op de 10e minuut.
• Je hart gaat heel snel kloppen.
• Handen gaat trillen.
• Ademhalen gaat heel moeilijk en onregelmatig, soms lukt het zelfs helemaal niet en vallen mensen flauw. Je heel duizelig of licht in je hoofd voelen is dus niet raar.
• Het voelt alsof je aan het stikken bent.
• Je bevriest eigenlijk, je kunt niet bewegen. Je lichaam wordt gedeeltelijk gevoelloos.
• Je eerste intentie is dat je zo snel mogelijk weg wil zien te komen, maar dat lukt niet.
• Huilen moet je vaak ook.
• Misselijk voelen.
• Tunnel vision.
• Pijn in je borst.
• Je voelt je niet meer verbonden met de dingen en mensen om je heen.
• Je krijgt het heel koud en heel warm in periodes.

Wat de gevolgen kunnen zijn:

• Angststoornissen staan er om bekend voor herhalende paniek aanvallen, gecombineerd met grote veranderingen en het gedrag door grote angst voor eventueel nog komende aanvallen.

“The memory of the intense fear and terror that you felt during the attacks can negatively impact your self-confidence and cause serious disruption to your everyday life.”

Bronnen:

http://www.huffingtonpost.com/2014/02/28/how-a-panic-attack-feels_n_4847994.html

http://www.helpguide.org/articles/anxiety/panic-attacks-and-panic-disorders.htm 

Visuele analyse (Kayleigh)

Visuele analyse over Stil Water

Een film door Tinke Douma, Melanie Essink en Kayleigh de Hoogt

Stil water vertelt het verhaal van de 19jarige Sophie die door het leven moet gaan met een angststoornis. We willen mensen laten aanvoelen hoe het is om een angststoornis te hebben.

In de film volgen we het dagelijks leven van Sophie de Wit, ze is net verhuisd naar de grote stad en heeft nogal moeite met het aanpassen. Langzaamaan beginnen de mensen om Sophie  heen zich vreemd te gedragen en krijgt Sophie steeds meer het gevoel dat ze zich moet afsluiten van de mensen. Het wordt een chaos in Sophie’s hoofd en dit wordt ook uitgebeeld met de manier van filmen. Naarmate de film vordert wordt het gebruik van drukke camerastandpunten groter. Zo krijgt de kijker het gevoel dat zij in Sophies hoofd zitten en ze krijgen zo het verhaal op dezelfde manier mee als dat Sophie het beleefd.

Er wordt in de film gebruik gemaakt van een beperkte en subjectieve vertelwijze omdat het verhaal vanuit Sophie’s oogpunt vertelt wordt. Enkel op het begin is er een flashforward te zien, maar verder weet de kijker niks meer of minder dan Sophie. Er is geen gebruik gemaakt van een verteller, maar op het laatst is er wel een tekst op het beeld te zien. Deze vormt echter niet een extra personage maar licht het publiek in van een algemeen feit. Zo leeft het publiek echt mee met Sophie en worden ze op het einde geshockeerd en op hun plaats gewezen als de tekst in beeld verschijnt.

Qua mis-en-scene hebben we voornamelijk met de lengte van de shots en het licht gespeeld om zo de verandering in het gedrag van en emoties van Sophie aan te geven. Naarmate het einde wordt namelijk gebruikt gemaakt van korte achtereenvolgende shots en tijdens de keyscene, het feest, is er één groot licht op Sophie waardoor ze extra het gevoel heeft dat iedereen naar haar kijkt. Als Sophie de rust heeft gevonden is er echter weer gebruik gemaakt van lange shots. De kijker verlangt hier dan ook wel naar na de snelheid van de korte shots. Ook hebben we gebruik gemaakt van het symbool water, om de rustmomenten van Sophie hiernaar te herleiden.

Ons verhaal gaat in feite over een persoon die niet begrepen wordt maar die last heeft van iets dat in haarzelf zit. De enige manier om tot rust te komen is door zich af te schermen van de wereld om zich heen. Deze rust vind ze dan ook in het water.

Er wordt in veel films gebruik gemaakt van een hoofdpersonage die zich buitengesloten voelt van de wereld, maar het werk waar wij Stil Water mee willen vergelijken is Percy Jackson and the Olympians the Lightning Thief. In deze film en boekenserie is Percy Jackson ook afgezonderd van de mensen om zich heen, maar dit komt omdat hij anders is van binnen en hier kan hij niks aan doen. De enige plek waar hij zich fijn voelt en tot rust kan komen is ook in het water, net als Sophie. Ook hij krijgt te horen waarom hij zich zo voelt en hij krijgt hier hulp bij, zo’n soort mentor heeft Sophie ook gekregen.

 

Eerste edit (Melanie)

researchverslag (Kayleigh)

http://youtu.be/mWRsgZuwf_8 

Om 'stoornissen' goed te kunnen portretteren in onze korte film moeten we de stoornissen goed kunnen begrijpen. We besloten om meerdere 'stoornissen' op de zoeken en hier dan de beste uit te kiezen.

Crash Course, een online webserie van Hank Green, geeft in het kort een uitleg over vele onderwerpen, zo ook psychologische stoornissen.
Als eerste hebben we gekeken naar alle soorten angststoornissen (uitgaand van de OCD uit ons docu concept).

https://m.youtube.com/watch?v=aX7jnVXXG5o
OCD:
Een stoornis waar je een bepaalde structuur in je dag hebt en dit contstant moet doen om rustig te blijven. Veel mensen denken dat dit een soort smetvrees is (komt ook deels door het personage van Jayma Mays in Glee), maar dit is niet zo.
Mijn vriendin heeft een ernstige vorm van OCD, en zij is alles behalve schoon. Ze heeft alleen een tik dat ze alles moet filmen wat ze doet. Als ze op haar computer zit filmt ze wat er op de computer gebeurt, als ze ergens heen gaat filmt ze haar hele rit van/naar huis. Het is niet alleen het filmen, maar ze heeft ook veel zekerheid nodig dat ze niet iets vergeten is. Zo heeft ze vaak een hele koffer mee als ze een nachtje blijft slapen en vraagt ze tien keer aan me of ze wel echt het bonnetje in haar portemonnee heeft gestopt.
OCD is dus niet iemand die twee keer per week haar was doet, maar iemand die twintig keer per uur haar handen wast omdat ze dan het gevoel heeft dat het goed is. Bij OCD is het ook zo dat degene die eraan lijdt het gevoel heeft dat als hij/zij niet deze handeling doet (handen wassen, bezigheden filmen), er iets ernstigs mis kan gaan.

Social Anxiety Disorder:
Een stoornis die vaak getriggerd wordt door het hebben van een normale angststoornis. Je hebt steeds het gevoel dat je iets verkeerd doet als je in de buurt bent van mensen en omdat je een keer een paniekaanval hebt gehad in een grote menigte ben je bang deze nogmaals te krijgen. Als resultaat sluit degene met de stoornis zich af van de andere mensen in angst voor iets nog een keer fout doen.


https://www.youtube.com/watch?v=ZwMlHkWKDwM
Bipolar disorder / depression
Dit is als een persoon grote momenten van mania afwisselt met depressie.
In manische momenten bevindt de persoon zich in een extreme vorm van euphoria, waarbij deze denkt alles te kunnen en ziet het leven extreem optimistisch in. Het kan ook ervoor zorgen dat de persoon dingen doet die op dat moment geweldig voelen maar zware consequenties hebben (zoals een enorme hoeveelheid boeken kopen waardoor ze rood komt te staan).
Bij depressie is het niet dat iemand zich even verschrikkelijk voelt, maar het wordt aangegeven door verschillende symptonen. Hieronder zitten; te veel of te weinig slapen, geen interesse meer hebben in activiteiten en contstant denken aan dood of zelfmoord. Als deze en de andere symptonen zich langer dan twee weken voor doen kan men stellen dat deze persoon waarschijnlijk depressief is. 

Mediaformat + keuzes verantwoordelijken (Kayleigh)

Premisse

Als je in je eigen hel leeft, wordt de wereld om je heen de vijand

Inhoud

In deze korte fictie film volgt de kijker het dagelijks leven van Sophie de Wit. Sophie is een 19jarig meisje die net uit het dorp naar de grote stad is verhuisd. Langzaamaan valt het op dat de mensen om Sophie haar raar aan beginnen te kijken en Sophie gaat zich steeds meer afgesloten voelen. Ze voelt zich niet meer prettig als er mensen om haar heen zijn en wilt het liefst alleen zijn. Als ze alleen thuis is, vind ze de rust bij haar vis.

Haar vriendin Jolien wil het niet accepteren dat Sophie alleen wilt zijn en zij probeert om Sophie juist mee te trekken in haar uitgaansleven. Uiteindelijk gaat dit fout en Sophie ervaart een enorme paniekaanval waardoor ze, zelfs als ze thuis is, nergens een uitweg meer kan vinden. Ze besluit de rust te zoeken in het water, dus ze gaat in bad liggen. Onder water vind ze haar rust terug, maar ze wordt uit het bad gered door haar moeder.

Het blijkt dat Sophie aan een sociale angststoornis lijdt.

Vorm

Om de chaos in Sophies hoofd zichtbaar te maken voor de kijker letten we heel erg op het camerawerk. In het begin is het nog allemaal rustig bij Sophie, de chaos en angst bouwt zich langzaamaan op. Qua camerawerk beginnen we dan ook met statische shots die rust uitstralen. Dit is dan een nog groter contrast met de bewegende shots die richting het einde gebruikt worden. Het is op dat moment in Sophies hoofd namelijk heel onrustig en dat beelden we uit door hele bewegende shots te gebruiken, aparte camerastandpunten (zoals van onderen of om een hoek heen) en verschillend gebruik van kleur en licht. Zo leeft de kijker mee met de chaos en verlangt deze zelf ook terug naar het begin waar het beeld rustiger was.

Relatie tot publiek

Het publiek leeft met Sophie mee en ziet wat er volgens haar gebeurt. Ze zien dus zelf ook dat de mensen om Sophie heen haar raar aankijken en voelen de ongemakkelijkheid van de feestjes. Zo kunnen ze beter begrijpen dat Sophie verlangt naar alleen zijn en rust, omdat zij precies zien wat er volgens Sophie gebeurt. Zo wordt Sophie niet het ‘rare meisje’ maar gedragen de mensen om haar heen zich juist vreemd.

Ook de eerdergenoemde gebruik aan camera standpunten en shots zorgt ervoor dat het publiek ook de chaos van Sophie letterlijk ziet en zo zelf ook verlangt naar de rust die moet wederkeren.

Op het laatst wordt duidelijk wat er met Sophie aan de hand is en dit geeft bij het publiek ook verduidelijking over het gedrag van de mensen om haar heen.

Structuur

De film begint met een flashforward in het ziekenhuis, hier wekken we de nieuwsgierigheid bij de kijker op.

Dan gaat de rest van de film in chronologische volgorde waar Sophie net verhuisd is naar de grote stad. Langzaamaan gebeuren er steeds meer dingen om Sophie heen die ervoor zorgen dat Sophie zich steeds banger gaat voelen.

Dit begint met een scene waar Sophie bij een gesprek zit maar zelf niet meedoet, dan wordt ze op straat door één iemand raar aangekeken. Dan, tijdens het hardlopen, zijn er meer mensen om haar heen die haar vreemd aankijken en over haar praten. Dit bouwt zich steeds meer op en komt op een hoogtepunt op het feest.

Na het feest gaat Sophie in het bad zitten, waardoor we een shot zien van haar onderwater als een soort van droom wereld. De shots van Sophie onder water worden afgewisseld met flashforwards van de ziekenhuisscene en een gesprek met een therapeut.

Dan komt Sophie weer boven water waar haar moeder zit die haar opvangt.

Op het laatst zit Sophie te tekenen aan tafel en hierover heen komt de aftiteling.

Context

Om zoveel mogelijk mensen te bereiken, wordt de korte film op YouTube en Vimeo gezet. Zo is het makkelijker om de film te delen.

Scenelijst met muziek erbij (Melanie)

Scene 1

In de gang van het ziekenhuis zit Sophie’s moeder. Ze staart in shock voor zich uit, dan komt een man in doktersjas aangelopen. Je ziet dat hij iets wilt vertellen, dan wordt het geluid weggemoffeld. Vanachter een raam zie je Sophie staan met natte haren en een deken om zich heen.

Hier zouden we dus ziekenhuisgeluiden onder willen plaatsen, een hartmonitor op de achtergrond, zacht pratende mensen etc. Dat kan ik ook zelf wel doen aangezien je die wel gewoon van internet kan rippen, maar als je zelf nog een betere sfeer kan scheppen moet je dat vooral doen!

Scene 2

Sophie is aan het bellen met haar moeder over de was, wat overgaat in een gesprek over koetjes en kalfjes waaruit blijkt dat ze net verhuisd is en dat ze vroeger ook problemen heeft gehad met het maken van vrienden. Plots gaat de bel, als Sophie open doet staat Jolien voor de deur met een fles wijn.

Hier laten we het telefoongesprek zien dat nogal lichtjes over moet komen, muziek is hier niet nodig denk ik. Alleen een deurbel natuurlijk.

Scene 3

Sophie, Jolien, Doortje, Steffi en Roos zitten in een woonkamer wijn te drinken. Jolien, Doortje, Steffi en Roos hebben het over mensen die Sophie niet kent en je ziet dat Sophie zich afsluit van de gesprekken.

Rustige muziek op de achtergrond zou hier wel passen. De meisjes zijn gewoon bij Jolien thuis dus niet te opvallend. Sophie sluit zich op een gegeven moment voor een groot deel van haar omgeving af, misschien is het wel gaaf de muziek dan ook wat langzamer te laten spelen zodat ook dat het effect nog een beetje kan versterken.

Scene 4

Je ziet Jolien die Sophie de deur uit laat. Jolien lijkt bezorgd over Sophie omdat ze bijna niks gezegd heeft die avond en vraagt uiteindelijk of ze een keer mee uit wil gaan.

Je hoort op de achtergrond de vriendinnen nog vrolijk doorkletsen boven, maar dat sterft af naarmate de dialoog tussen Sophie en Jolien vordert.

Scene 5

Sophie loopt alleen terug over straat, er komt dan een meisje langsgelopen die haar op een ‘vreemde’ manier aankijkt (gefronst). Sophie kijkt naar haar kleding en dan weer naar de weg, ze loopt snel verder.

Een lage dreigende bass op het moment dat het meisje Sophie raar aan kijkt zal wel genoeg zijn. We proberen de illusie te scheppen dat dat wat ze ziet werkelijkheid is en dus niet in haar hoofd gebeurt. Net als Sophie weet de kijker nog niet dat ze last gaat krijgen van paniekaanvallen en die climax willen we nog even uitstellen.

Scene 6

Sophie maakt zich klaar om te gaan hardlopen. Terwijl ze aan het lopen is merkt ze echter dat iedereen naar haar kijkt. Ze versnelt en neemt een korte weg weer naar huis. Alle geluiden worden gedempt als Sophie de deur dicht doet.

Hier is dus weer een lage dreigende bass nodig gepaard met een fluisterende afkeurende stem van het meisje en nare opmerkingen van de jongens. Het volume loopt op waardoor ze haar lijken te achtervolgen. Wanneer Sophie de deur met een klap dicht laat vallen is ook al het geluid van buiten direct weg. Dit laat dus goed zien dat haar huis voor haar een veilige haven is.

Scene 7

Sophie loopt over het schoolplein. Als ze haar fiets pakt stoot ze per ongeluk er nog eentje om. De persoon die erbij staat begint opeens tegen Sophie te schreeuwen. Er komen meerdere mensen bij haar staan die allemaal met die persoon mee gaan doen.

Dan gaat opeens Sophie’s telefoon, het geluid van het geschreeuw valt weg en de persoon van de fiets lacht naar Sophie. Sophie draait zich om om de telefoon op te nemen. Jolien vraagt of Sophie zin heeft om mee te gaan naar een feestje,  Sophie zit nog steeds hoog in adem en weigert.

Als Sophie naar huis fietst kijkt ze schichtig om zich heen en hoort alleen maar mensen praten en lachen.

Deze scene heeft eigenlijk dezelfde opbouw als de vorige scene. Alleen nu stopt het geluid wanneer de ringtone van haar telefoon klinkt. Je hoort hierna ook de jongen vriendelijk zeggen dat het niet uitmaakt en ook de kijker merkt nu dat het misschien niet helemaal de werkelijkheid was wat ze net te zien kregen.

Scene 8

Sophie komt binnen en gaat met Cosmo praten. Haar telefoon gaat, het is haar moeder, maar Sophie draait de telefoon om. Net als Sophie aan tafel wilt gaan zitten gaat opeens de deurbel. Jolien staat voor de deur die zegt dat Sophie toch meegaat naar het feest.

Deurbel, verder geen geluid. In haar huis is het veilig en stil, misschien dat we dat met muziek nog duidelijker kunnen maken maar ik denk dat het ook wel een gaaf effect geeft wanneer je het zo stil laat dat het misschien wel een beetje kil lijkt te zijn.

Scene 9

Sophie staat in een hoekje op een feest. Jolien staat te dansen op de dansvloer met haar vriendinnen en ze probeert Sophie de dansvloer op te trekken. Sophie merkt dat meerdere mensen naar haar kijken en om haar een beetje rustiger te maken drinkt ze nog een wijntje. Hoe meer wijn ze drinkt, hoe erger het wordt; iedereen lacht om haar en staart haar aan. Haar ademhaling versneld en uit paniek rent ze de deur uit.

Harde muziek die net onder de stemmen van de mensen blijft. Deze stemmen veranderen langzaam, wanneer iedereen om haar heen gaat staan hoor je alleen nog maar beledigingen. Sophie roept angstig om hulp maar haar stem komt bijna niet over het geluid van de muziek en de mensen om haar heen uit. De muziek wordt ondertussen vergezeld door een schelle piep die haar en de kijker helemaal gek maakt. Je hoort Sophie’s hart sneller kloppen en haar ademhaling versnellen, op de climax van de chaos rent ze de deur uit.

Scene 10

Sophie rent haar huis in maar de geluiden en beelden van het feest zijn nog steeds te horen en te zien. Dan gaat de telefoon, als Sophie opstaat om deze op te nemen gaat de oven piepen.  De telefoon blijft rinkelen, de waterkoker gaat af. Sophie krijgt een enorme paniek aanval waardoor alle geluiden haar lijken te omringen. Op het toppunt van haar paniekaanval laat ze een glas vallen, hierdoor wordt het geluid gesust en rent Sophie naar de badkamer.

Ze laat het bad vollopen en als ze erin zit zien we dat ze in haar hoofd in een groot open water is.

Het geluid van het feest, de piep en de mensen blijft aanhouden. Deze worden samen met de geluiden uit haar huis een grote brij. Haar waterkoker, haar wekker en nog veel meer van dat soort huiselijke geluiden mengen zich en maken de chaos in haar hoofd nog erger. Ze besluit haar hoofd in het volgelopen bad te houden en wanneer dat gebeurd wordt alles gedempt en vertraagd. De schelle pieptoon verdwijnt net als de drukte in haar hoofd. Het lijkt bijna aangenaam te zijn, eindelijk is het weer stil om haar heen.

Scene 11

Terwijl Sophie met haar gezicht onder water is verandert haar omgeving in een lege water ruimte. Er komen geluiden en beelden van  flashbacks, maar ook beelden van de ziekenhuis scene en de scene met een therapeut.

De stem van de therapeut galmt over het aangename geluid van de vorige scene. Na een tijdje hoor je ook de stem van Sophie’s moeder die angstig haar naam roept.

Scene 12

Alle geluiden en beelden zijn weg en Sophie zit alleen onder water, haar naam is vaag te horen. Dan komt Sophie boven en houdt haar moeder haar stevig vast, het beeld gaat na een tijdje op zwart.

Er klinkt geen muziek wanneer ze boven water is, alleen de geschrokken stem van haar moeder en Sophie die zachtjes moet huilen.

Scene 13

Sophie is aan het tekenen in haar ouderlijk huis. Haar moeder kijkt over haar schouder mee. Over dit beeld komt de tekst waarin staat hoeveel mensen lijden aan een angststoornis etc. Ook de aftiteling is dan te zien. Dit is het einde van onze film.

Uplifting muziek. Het is allemaal weer goed en rustig om haar heen, dit zou met muziek mooi ondersteunt kunnen worden.

Scenelijst in productie (Tinke, Melanie en Kayleigh)

Productieschema (Kayleigh)

titel brainstormen (Tinke, Melanie & Kayleigh)

Een film is niks zonder goede titel, en nu hebben we dit wel heel erg lang uitgesteld.

Dus, het wordt eens tijd om te gaan brainstormen!

Vis

    -> Visje

              -> kleine vis

    -> Poisson

    ->Als een vis

    -> Cosmo

Sub Aqua

       -> Aqua rel

Water angst

Stille zee

     -> stil water

     -> zonder stroming

     -> Diepe stilte

     -> stille diepte

Blauw

       -> donkerblauw

Doffe Diepte

Druppel

        -> laatste druppel

Bubbel

Onze favorieten:

Laatste druppel en Stil Water

Keuze: Stil Water

Nieuwe planning (Tinke)

Specifiek soort kleding (ziekenhuiskleren, hardloopkleren etc.)

Kledingset: tegen de vis praten thuis, Jolien komt om haar mee te sleuren naar het feest

Kledingset: Sophie is op het feest, vlucht naar huis en gaat in bad

Kledingset: Sophie doet de was en belt haar moeder. Ze gaat met Jolien mee wijn drinken met vriendinnen.

Maandag 1 december  

Filmen vanaf 17:00 - HAARLEM

(omkleden) Scène: hardlopen (17:00-18:00)

(omkleden)Scène: praten tegen de vis + de deurbel gaat (18:00-18:30)

(omkleden)Scène: In bad (Sophie gaat in bad en Annemiek haalt haar er weer uit) (18:50-20:30)

Vrijdag 5 december

Filmen vanaf 13:30 uur tot aan de avond – HILVERSUM

Scène: op het schoolplein (15:30-16:30) (HKU, Oude Amersfoortse weg 131)

(omkleden) Scène Ziekenhuis(16:45-17:30) (HKU, Oude Amersfoortse weg 131)

Scène waarin Sophie naar huis loopt in het donker (18:00-18:30) (Straat in Hilversum)

Maandag 8 december

Filmen vanaf 16:30 tot aan de avond - HAARLEM

Scène van de moeder bellend met Sophie in ouderlijk huis (16:45-17:00) (Lange Wijngaardstraat 22)

Scène: laatste shots (tekenen)  (17:00-17:15) (Lange Wijngaardstraat 22)

(omkleden)Scène van het feest (18:00-21:00) (Lange Wijngaardstraat 18)

Dinsdag 9 december

Filmen vanaf 15:00 tot aan de avond (Roos vanaf 16:00) - HAARLEM

Scène waarin Jolien gaat bellen (Sophie op het schoolplein) (15:00-15:30) (Grote Houtstraat, Haarlem)

(omkleden)Scène: Bellen met moeder en de was doen (16:00-16:30) (Lange Wijngaardstraat 21

Scène met Jolien – bij Jolien thuis met Steffi, Roos en Doortje (16:30-17:30) (Lange Wijngaardstraat 18)

Scène waar Jolien bij Sophie voor de deur staat (17:45-18:15) (Lange Wijngaardstraat 21)

(omkleden)Scène waar Jolien bij Sophie voor de deur staat en Sophie overhaalt mee te gaan naar het feest (18:30-19:00)

Woensdag 10 december

Filmen in de avond - HILVERSUM

omkleden)Scène in het zwembad (avond) (18:30-19:30) (Zwembad de Lieberg)

Script (Kayleigh)

Het script is hier te vinden

herziende scenelijst (Kayleigh)

Scene 1

In de gang van het ziekenhuis zitten vader en moeder. Ze staren in shock voor zich uit, dan komt een man in doktersjas aangelopen. Je ziet dat hij iets wilt vertellen, dan wordt het geluid weggemoffeld. Vanachter een raam zie je Sophie staan met natte haren en een deken om zich heen

Scene 2

Sophie is aan het bellen met haar moeder over de was, wat doorgaat naar gesprekken over koetjes en kalfjes waaruit blijkt dat ze net verhuist is en dat ze vroeger ook problemen had met vrienden maken. Dan gaat de bel, als Sophie open doet staat Jolien voor de deur met een fles wijn.

Scene 3

Sophie, Jolien, Doortje, Steffi en Roos zitten in een woonkamer wijn te drinken. Jolien, Doortje, Steffi en Roos hebben het over mensen die Sophie niet kent en je ziet dat Sophie zich afsluit van de gesprekken.

scene 4

Als Sophie weggaat zegt Jolien iets over vroeger. En dan vraagt ze of ze mee uit wilt

Scene 5

Sophie loopt alleen terug over straat, er komt dan een man langsgelopen die haar op een ‘vreemde’ manier aankijkt (gefronst). Sophie kijkt naar haar kleding en dan weer naar de man, ze vervolgt snel haar weg.

scene 6

Sophie maakt zich klaar om te gaan hardlopen. Terwijl ze aan het lopen is voelt ze echter dat iedereen naar haar kijkt. Ze versnelt en neemt een korte weg weer naar huis. Alle geluiden worden gedempt als Sophie de deur dicht doet.

Scene 7

Sophie loopt over het schoolplein. Als ze haar fiets pakt stoot ze per ongeluk er nog eentje om. De persoon die erbij staat begint opeens tegen Sophie te schreeuwen. Er komen meerdere mensen bij haar staan die allemaal met die persoon mee gaan doen.

Dan gaat opeens Sophie’s telefoon, het geluid van het geschreeuw valt weg en de persoon van de fiets lacht naar Sophie. Sophie draait zich om om de telefoon op te nemen. Jolien vraagt of Sophie zin heeft om mee te gaan naar een feestje,  Sophie zit nog steeds hoog in adem en weigert.

Als Sophie naar huis fietst kijkt ze schichtig om zich heen en hoort alleen maar mensen praten en lachen.

Scene 8

Sophie komt binnen en gaat met Cosmo praten. Haar telefoon gaat, het is haar moeder, maar Sophie draait de telefoon om. Net als Sophie aan tafel wilt gaan zitten gaat opeens de deurbel. Jolien staat voor de deur die zegt dat Sophie toch meegaat naar het feest.

scene 9

Sophie staat in een hoekje op een feest. Jolien staat te dansen op de dansvloer met haar vriendinnen en ze probeert Sophie de dansvloer op te trekken. Sophie merkt dat meerdere mensen naar haar kijken en om haar een beetje rustiger te maken drinkt ze nog een wijntje. Hoe meer wijn ze echter drinkt, hoe erger het wordt; iedereen lacht om haar en staart haar aan. Haar ademhaling versneld en uit paniek om adem te halen rent ze de deur uit.

scene 10

Sophie rent haar huis in maar de geluiden en beelden van het feest zijn nog steeds te horen en zien. Dan gaat de telefoon, als Sophie opstaat om deze op te nemen gaat de oven piepen.  De telefoon blijft rinkelen, de waterkoker gaat af. Sophie krijgt een enorme paniek aanval waardoor alle geluiden haar lijken te omringen. Op het toppunt van haar paniekaanval laat ze een glas vallen, hierdoor wordt het geluid gesust en rent Sophie naar de badkamer.

Ze laat het bad vollopen en als ze erin zit zien we dat ze in haar hoofd in een groot open water is.

scene 11

Terwijl Sophie met haar gezicht onder water is verandert haar omgeving in een lege water ruimte. Er komen geluiden en beelden van  flashbacks, maar ook beelden van de ziekenhuis scene en de scene met een therapeut

scene 12

Alle geluiden en beelden zijn weg en Sophie zit alleen onder water, haar naam is vaag te horen. Dan komt Sophie boven uit het bad en het beeld gaat op zwart

scene 13
Sophie is aan het tekenen. Over dit beeld komt de tekst waarin staat hoeveel mensen lijden aan een angststoornis

Scene omschrijving (Tinke, Melanie, Kayleigh)

Scene 1

In de gang van het ziekenhuis zitten vader en moeder. Ze staren in shock voor zich uit, dan komt een man in doktersjas aangelopen. Je ziet dat hij iets wilt vertellen, dan wordt het geluid weggemoffeld. De camera laat een kettinkje in de handen van de moeder zien.

Scene 2

Sophie is aan het bellen met haar moeder over de was, wat doorgaat naar gesprekken over koetjes en kalfjes waaruit blijkt dat ze net verhuist is en dat ze vroeger ook problemen had met vrienden maken. Dan gaat de bel, als Sophie open doet staat Jolien voor de deur met een fles wijn.

Scene 3

Sophie, Jolien, Doortje, Steffi en Roos zitten in een woonkamer wijn te drinken. Jolien, Doortje, Steffi en Roos hebben het over mensen die Sophie niet kent en je ziet dat Sophie zich afsluit van de gesprekken.

Als Sophie weggaat zegt Jolien iets over vroeger. En dan vraagt ze of ze de volgende wilt naar het zwembad.

Scene 4

Sophie loopt alleen terug over straat, er komt dan een man langsgelopen die haar op een ‘vreemde’ manier aankijkt (gefronst). Sophie kijkt naar haar kleding en dan weer naar de man, ze vervolgt snel haar weg.

scene 5

De meiden zijn bij een zwembad. Sophie voelt zich nogal ongemakkelijk in een bikini. Als ze het water inspringt voelt ze zich weer vrij. Je ziet in haar gezicht dat ze dit fijn vind en alle geluiden worden ook vervaagd.

Als ze het water weer uitgaat struikelt ze/glijdt ze uit. Ze hoort heel veel mensen lachen en staat zo snel als ze kan weer op. Als ze weg loopt zien we echter dat een paar kinderen aan het spelen zijn in het bad en aan het lachen zijn.

scene 6

Sophie maakt zich klaar om te gaan hardlopen. Terwijl ze aan het lopen is voelt ze echter dat iedereen naar haar kijkt. Ze versnelt en neemt een korte weg weer naar huis. Alle geluiden worden

scene 7

Sophie zit in haar kamer te tekenen met muziek in haar oren. Dan gaat haar telefoon af, het is Jolien. Sophie draait haar telefoon om en gaat verder met tekenen.

Scene 8

Sophie loopt over het schoolplein. Als ze haar fiets pakt stoot ze per ongeluk er nog eentje om. De persoon die erbij staat begint opeens tegen Sophie te schreeuwen. Er komen meerdere mensen bij haar staan die allemaal met die persoon mee gaan doen.

Dan gaat opeens Sophie’s telefoon, het geluid van het geschreeuw valt weg en de persoon van de fiets lacht naar Sophie. Sophie draait zich om om de telefoon op te nemen. Jolien vraagt of Sophie zin heeft om mee te gaan naar een feestje,  Sophie zit nog steeds hoog in adem en weigert.

Als Sophie naar huis fietst kijkt ze schichtig om zich heen en hoort alleen maar mensen praten en lachen.

Scene 9

Sophie komt binnen en gaat met Cosmo praten,

Dan staat opeens Jolien voor de deur die zegt dat Sophie toch meegaat naar het feest.

scene 10

Sophie staat in een hoekje op een feest. Jolien staat te dansen op de dansvloer met haar vriendinnen en ze probeert Sophie de dansvloer op te trekken. Sophie merkt dat meerdere mensen naar haar kijken en om haar een beetje rustiger te maken drinkt ze nog een wijntje. Hoe meer wijn ze echter drinkt, hoe erger het wordt; iedereen lacht om haar en staart haar aan. Haar ademhaling versneld en uit paniek om adem te halen rent ze de deur uit.

Sophie rent haar huis in maar de geluiden en beelden van het feest zijn nog steeds te horen en zien. Dan laat ze een bad vollopen en als Sophie in bad stapt verdwijnt alles en hoort ze alleen nog maar het geluid van haar hart.

scene 11

Sophie zit alleen in haar kamer met een deken om zich heen. De gordijnen zijn dicht en Sophie zit te zappen op tv. 

Ze zit te tekenen

Ze voert haar vis.

Sophie belt ook haar moeder op om te vragen of zij eten wilt langs brengen omdat Sophie zegt dat ze niet lekker is.

Haar moeder brengt het langs, maar Sophie wilt eigenlijk dat ze zo snel mogelijk weer weg gaat. Als haar moeder eindelijk toegeeft geeft ze Sophie nog wel zo’n blik met ‘ik houd je in de gaten’. Sophie zegt dat ze haar moeder de volgende dag wel belt.

Scene 12

Sophie zit weer voor de tv, als ze op het nieuws komt klinkt het opeens alsof de nieuwslezer het over Sophie heeft en haar constant aan het beledigen is. Dan gaat de telefoon, als Sophie opstaat om deze op te nemen gaat de oven piepen.  De telefoon blijft rinkelen, de waterkoker gaat af. Sophie krijgt een enorme paniek aanval waardoor alle geluiden haar lijken te omringen. Op het toppunt van haar paniekaanval laat ze een glas vallen, hierdoor wordt het geluid gesust en rent Sophie naar de badkamer.

Ze laat het bad vollopen en als ze erin zit zien we dat ze in haar hoofd in een groot open water is.

scene 13

Vanuit het oogpunt van de moeder zien we hoe zij naar Sophies huis toegaat. Als ze aanklopt krijgt ze geen gehoor en je hoort alleen maar het lopen van de kraan op de achtergrond. De moeder doet de deur open en vind Sophie in het bad.

scene 14

Vervolg op scene 1; vader en moeder zitten in het ziekenhuis, de dokter vertelt ze dat Sophie stabiel is. De dokter raadt ook aan om Sophie bij een therapeut te laten lopen.

scene 15

Sophie is in gesprek met therapeut

scene 16

Therapeut vertelt aan ouders dat Sophie een social anxiety disorder heeft,  Sophie zit in de woonkamer van haar ouderlijk huis te tekenen, ze tekent haar vis.