Premisse
Als je in je eigen hel leeft, wordt de wereld om je heen de vijand
Inhoud
In deze korte fictie film volgt de kijker het dagelijks leven van
Sophie de Wit. Sophie is een 19jarig meisje die net uit het dorp naar de grote stad
is verhuisd. Langzaamaan valt het op dat de mensen om Sophie haar raar aan
beginnen te kijken en Sophie gaat zich steeds meer afgesloten voelen. Ze voelt
zich niet meer prettig als er mensen om haar heen zijn en wilt het liefst
alleen zijn. Als ze alleen thuis is, vind ze de rust bij haar vis.
Haar vriendin Jolien wil het niet accepteren dat Sophie alleen wilt
zijn en zij probeert om Sophie juist mee te trekken in haar uitgaansleven.
Uiteindelijk gaat dit fout en Sophie ervaart een enorme paniekaanval waardoor
ze, zelfs als ze thuis is, nergens een uitweg meer kan vinden. Ze besluit de
rust te zoeken in het water, dus ze gaat in bad liggen. Onder water vind ze
haar rust terug, maar ze wordt uit het bad gered door haar moeder.
Het blijkt dat Sophie aan een sociale angststoornis lijdt.
Vorm
Om de chaos in Sophies hoofd zichtbaar te maken voor de kijker letten
we heel erg op het camerawerk. In het begin is het nog allemaal rustig bij
Sophie, de chaos en angst bouwt zich langzaamaan op. Qua camerawerk beginnen we
dan ook met statische shots die rust uitstralen. Dit is dan een nog groter
contrast met de bewegende shots die richting het einde gebruikt worden. Het is
op dat moment in Sophies hoofd namelijk heel onrustig en dat beelden we uit
door hele bewegende shots te gebruiken, aparte camerastandpunten (zoals van
onderen of om een hoek heen) en verschillend gebruik van kleur en licht. Zo
leeft de kijker mee met de chaos en verlangt deze zelf ook terug naar het begin
waar het beeld rustiger was.
Relatie tot
publiek
Het publiek leeft met Sophie mee en ziet wat er volgens haar gebeurt.
Ze zien dus zelf ook dat de mensen om Sophie heen haar raar aankijken en voelen
de ongemakkelijkheid van de feestjes. Zo kunnen ze beter begrijpen dat Sophie
verlangt naar alleen zijn en rust, omdat zij precies zien wat er volgens Sophie
gebeurt. Zo wordt Sophie niet het ‘rare meisje’ maar gedragen de mensen om haar
heen zich juist vreemd.
Ook de eerdergenoemde gebruik aan camera standpunten en shots zorgt
ervoor dat het publiek ook de chaos van Sophie letterlijk ziet en zo zelf ook
verlangt naar de rust die moet wederkeren.
Op het laatst wordt duidelijk wat er met Sophie aan de hand is en dit
geeft bij het publiek ook verduidelijking over het gedrag van de mensen om haar
heen.
Structuur
De film begint met een flashforward in het ziekenhuis, hier wekken we
de nieuwsgierigheid bij de kijker op.
Dan gaat de rest van de film in chronologische volgorde waar Sophie net
verhuisd is naar de grote stad. Langzaamaan gebeuren er steeds meer dingen om
Sophie heen die ervoor zorgen dat Sophie zich steeds banger gaat voelen.
Dit begint met een scene waar Sophie bij een gesprek zit maar zelf niet
meedoet, dan wordt ze op straat door één iemand raar aangekeken. Dan, tijdens
het hardlopen, zijn er meer mensen om haar heen die haar vreemd aankijken en
over haar praten. Dit bouwt zich steeds meer op en komt op een hoogtepunt op
het feest.
Na het feest gaat Sophie in het bad zitten, waardoor we een shot zien
van haar onderwater als een soort van droom wereld. De shots van Sophie onder
water worden afgewisseld met flashforwards van de ziekenhuisscene en een
gesprek met een therapeut.
Dan komt Sophie weer boven water waar haar moeder zit die haar opvangt.
Op het laatst zit Sophie te tekenen aan tafel en hierover heen komt de
aftiteling.
Context
Om zoveel mogelijk mensen te bereiken, wordt de korte film op YouTube
en Vimeo gezet. Zo is het makkelijker om de film te delen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten